جعفر شهرى باف

290

طهران قديم ( فارسى )

خيابان باغشاه ديگر خيابان باغشاه يا خيابان دروازهء باغشاه بود كه بعد از خرابى دروازهء آن ، اسم خيابان سپه روى آن گذارده شد كه از ميدان توپخانه شروع شده از سر در قزاقخانه « 1 » و جلو مريضخانه « 2 » دولتى و چهارراه حسن آباد گذشته به باغشاه مىرسيد . چنان كه سابقا ذكرش گذشت هر خيابان و كوچه و گذر و بازار و بازارچه به مناسبت بنا يا بنيانگذار يا صاحب قدرتى اسم مىگرفت كه اين خيابان هم از باغ ( شاه ) و دروازهء آن نام گرفته بود . باغى كه ناصر الدينشاه در پشت خندق غربى شهر دستور احداث آن را مانند ساير ابنيهء دولتى جهت عيش و نوش داده قصور و ابنيهء عاليه در آن بنا شده بود كه بعدها يعنى در زمان نوادهء او محمد عليشاه مقتل شهداى راه آزادى و محل حبس و زندان و شكنجه و آزار و اعدام سياسيون و آزاديخواهان شده در زمان رضا شاه سربازخانه شده كه تا تاريخ كتاب به همان صورت باقى مانده بود . اين خيابان نيز معبر خلوت كم رفت و آمدى بود كه جز چند دكان يك طبقه در بعضى نقاط آن ، آن هم تا نزديك چهارراه « حسن آباد » ، به چشم نمىخورد و همين خلوتى و پرت‌افتادگى آن بود كه موقعيت بيمارستان يافته مريضخانهء دولتى « 3 »

--> ( 1 ) . دروازهء بعد از پستخانه از بناهاى زمان سردار سپهى رضا شاه . ( 2 ) . بيمارستان سينا . ( 3 ) . اولين بيمارستان دولتى به نام مريضخانهء دولتى كه در عهد احمد شاه به اسم مريضخانهء احمدى